Geallieerde opmars in het Derde Rijk van februari t/m april
1945
op de voet gevolgd door militaire cameralieden
deel 1 (boven) en deel 2 (beneden) beide drie kwartier.
"Gewichtsloosheid"
door
Professor Zwijns
Op 21 december 2011 gaat onze eigen astronaut André Kuipers
weer de ruimte in naar het ISS.
Dat staat voor International Space Station, en is een
ruimtestation dat in een baan om de aarde draait, door verschillende landen
betaald, gebouwd en bemand.
Hoe komt het toch, als je daar limonade drinkt, dat die niet gewoon in
een glas kan zitten omdat de vloeistof dan als een bol door de lucht
gaat zweven?
Veel mensen denken dat dit komt doordat het ruimteschip zo ver van de aarde
verwijderd is dat daar de zwaartekracht van deze planeet er geen vat meer
op heeft.
Maar nee.
Ook daar is het aardse zwaartekrachtveld nog gewoon aanwezig.
Toch vallen voorwerpen niet meer naar beneden, namelijk omdat ze
zich, net als het hele ruimteschip, in een ronde gooi om de aarde bevinden.
Hoe kan een gooi rond zijn?
Dat komt juist dankzij de aardse zwaartekracht. Want als die er niet was dan
zou het ISS niet in een baan om de aarde blijven. Door de voorwaartse
snelheid wil het ruimteschip heel graag rechtdoor vallen en in het heelal
verdwijnen. Maar door de aardse zwaartekracht wordt het ruimteschip uit zijn
voorwaartse baan getrokken en gaat een bocht beschrijven, als resultaat.
De wens van het ruimte-object om
rechtuit te vliegen kan je ook voelen als je op een draaimolentje heel hard in de rondte gaat. Dan voel je hoe je lichaam uit die
draaibeweging vandaan wil gaan. Dat heet dan de "middelpuntvliedende
kracht" (centrifugaal).
Maar eigenlijk is dat de neiging van de materie om in de staat te blijven
waarin die zit. Bijvoorbeeld iets wat vooruit beweegt wil daarmee doorgaan.
Maar als er dan een andere kracht is die dat vooruit bewegen in een bocht wil
trekken, dan voel je dat als middelpuntvliedend. Dat gebeurt dus als je je
vast houdt aan dat tollende draaimolentje. En het gebeurt door de aardse
zwaartekracht als je in een baan om de aarde zit (orbit), zogezegd dankzij de
'traagheid der materie' waardoor dingen in dezelfde toestand willen doorgaan.
Werkschuw tuig beantwoordt eveneens aan die natuurwet, en wil daarom niet van toestand
veranderen.
De aardse dampkring wordt naar
boven toe steeds ijler. Bijvoorbeeld op 10 kilometer is er nog maar een kwart
van de luchtdichtheid, en dus ook van de zuurstof. Als je je plotseling op die
hoogte zou bevinden dan zou je al binnen een minuut ernstige symptomen
krijgen van zuurstofgebrek (hypoxia) waarvan een soort roekeloze onbezorgdheid
alsof je lallend dronken bent, wel de merkwaardigste is. Dat gebeurt op die
hoogte als er een raam uit een vliegtuig knalt (uiterst zeldzaam). Dan moet
iedereen een zuurstofmasker op. Als de piloot daar te lang mee wacht dan gaat
hij geloven dat zoďets overbodige flauwekul is en dat hij heus wel kan
vliegen.
Op 300 kilometer hoogte raken de
luchtmoleculen elkaar niet meer. Dus laten we zeggen dat daar de dampkring
ophoudt.
En mensen denken vaak dat daarom
ook de zwaartekracht op die hoogte wel nihil geworden is.
Maar dat de atmosfeer door de zwaartekracht op de aarde wordt gehouden wil nog
niet zeggen dat die daarboven niet meer bestaat. Net zoals er boven een stapel
boeken ook nog steeds zwaartekracht is, ook al houden de boeken op. En ook
onderin de stapel boeken is de druk hoger dan onder het bovenste boek.
In werkelijkheid moet je
miljoenen kilometers van de aarde verwijderd zijn voordat je uit zijn
zwaartekrachtveld vandaan bent.
Waarom denk je per slot dat er eb en vloed is? Door zwaartekrachtwerking van
o.a. de maan. Of waardoor ruimteschip aarde om de zon heen draait? Dat
komt omdat de zon de aarde door zijn zwaartekracht gevangen houdt.
Nee echt, het kan wel schijnen en lijken dat je gewichtsloos bent maar dat is
gezichtsbedrog.
Dat kan alleen maar door een andere kracht in te schakelen die de
zwaartekracht tegenwerkt.
Prof. Zwijns
Twee uur opgevouwen zitten in een opgeblazen ruimtepak
door André Kuipers
Mijn ruimtepak is klaar. Ik ben afgelopen week naar de fabriek Zvezda OKB geweest om het te testen. Daar moet je als astronaut een halve dag voor uittrekken, want het is een eind rijden door het drukke Russische verkeer en er komt veel bij kijken. Eerst heb ik alle kleding geďnspecteerd en vervolgens het pak aangetrokken. Ik werd gewogen met het pak en het zwaartepunt werd bepaald. Daarna moest ik in mijn op maat gegoten kuipstoeltje gaan zitten en werd het pak onder druk gebracht om te kijken of het niet lekt en of er nog genoeg bloed naar mijn onderbenen stroomt. Eerder heb ik het pak al uitgebreid getest in een onderdrukkamer. Ik moest twee uur en vijf minuten in die onaangename positie blijven zitten. Want dat is de maximale tijd voor een noodterugkeer naar de aarde.
Extra veiligheid
Als de druk in de capsule wegvalt, bijvoorbeeld om een brand uit te maken of als gevolg van een lek, wordt het pak opgeblazen. Dat is nog nooit voorgekomen. In 1970 is de druk weggevallen in de Sojoez-11 capsule, maar toen hadden de kosmonauten nog geen ruimtepakken aan. De terugkeer liep fataal voor ze af en daarom dragen wij nu ruimtepakken, een extra veiligheid. We doen dat tijdens de meest risicovolle delen van de vlucht, zoals de start, koppeling, ontkoppeling en de terugkeer. Als alles normaal verloopt, heerst in de capsule de normale druk en is het pak niet opgeblazen. Dat zit een stuk comfortabeler…
Ik heb voor mijn vlucht een compleet nieuw ruimtepak. Mijn pak uit 2004 staat bij Space Expo in Noordwijk. Ik zou het op zich nog wel aan kunnen, maar net als ruimteschepen hebben ook ruimtepakken een uiterste houdbaarheidsdatum. Dat heeft te maken met de materialen die worden gebruikt, bijvoorbeeld de rubbers die de sluitingen luchtdicht moeten afsluiten. Een nieuw pak dus. Ik heb veel voordeel van mijn ervaringen in 2004. Toen dacht ik nog: de vingers van mijn handschoenen zijn een beetje te kort, maar het zal wel meevallen. Dat heb ik geweten in de Sojoez. Op den duur kun je van die kleine dingen toch flink last krijgen. Op mijn verzoek zijn de vingers van de handschoenen nu ietsje langer gemaakt.
G-broek
Ik heb ook de G-broek gepast. Dat is een broek die je voor de terugkeer aan moet trekken onder je lange onderbroek en die je strak om je benen rijgt. In de ruimte zweef ik bijna een half jaar lang. Bloed wordt daar niet door de zwaartekracht naar mijn benen getrokken en het verdeelt zich anders over mijn lichaam. Er gaat op den duur minder bloed in je vaten circuleren omdat je minder nodig hebt. Ook je bloeddrukreflexen nemen af. Je staat nooit meer op uit bed als het ware. Terug op aarde moet mijn lichaam weer wennen aan de zwaartekracht. Als ineens al het bloed weer naar mijn benen gaat, kan ik daar last van krijgen. Astronauten kunnen niet lang rechtopstaan zonder flauw te vallen. Vandaar dit korset dat de overgang naar de aardse zwaartekracht iets aangenamer maakt.
Naast de paktest heb ik de afgelopen week veel simulaties gevlogen met mijn Sojoez-commandant Oleg Kononenko. Dat ging niet allemaal zo vlekkeloos als eerdere simulaties. En dat is maar goed ook, want daar word ik weer alerter van. Het mag geen routine worden. Juist op aarde, tijdens de trainingen, kun je af en toe een fout te maken. Daar leer je van en de oplossingen neem je als ervaring mee de ruimte in. Ik heb nu bijvoorbeeld een aantal tactieken ontwikkeld voor het aanvliegen op het ISS zonder daarbij al teveel brandstof te verbruiken. Wie weet komt het van pas…
ESTEC
HET TECHNISCHE HART VAN ESA (de Europese Nasa)
Om de virtuele rondleiding driedimensionaal binnen te gaan
KLIK HIER
Ik krijg veel vragen over mijn bagage. Hoe dat nou werkt als je naar de ruimte gaat. Wat mag je wel meenemen en wat niet? Hoe komt het daarboven, bij het ISS? En welke spullen stop ik in mijn eigen, persoonlijke
bagage?
ATV vrachtschip Voor mijn vlucht heb ik van alles nodig. Van T-shirts en sokken tot hardware voor experimenten, Nederlandse vlaggen en bijvoorbeeld de mascotte van het WNF, waar ik ambassadeur voor ben. Omdat ik deel uitmaak van het Amerikaanse deel van het ISS, regel ik mijn bagage met de Amerikanen. Je kunt het een klein beetje vergelijken met je koffers op de band zetten voordat je vliegt op vakantie: jij levert je spullen aan, je koffer verdwijnt achter een luikje en zij doen de rest. Al zijn er natuurlijk wel een paar verschillen… Zo zit mijn bagage in de laadruimte van een raket. Dat kan de Russische Progress zijn, maar ook het Europese vrachtschip ATV (Automated Transfer Vehicle). Mijn bagage wordt verdeeld over drie vluchten, de Progress 45 (lancering 30 oktober), de Progress 46 (nu gepland voor 25 januari) en ATV-3 (gepland op 7 maart). Een deel van de bagage bestaat uit mijn bonuscontainers. Dat is eten en drinken dat ik zelf heb uitgezocht en een ‘bonus’ is bovenop al het eten dat al aan boord van het ISS is.
Naast de drie onbemande vrachtvoertuigen is er natuurlijk nog mijn eigen Sojoez-capsule. Daarin nemen we spullen mee die direct door mij gebruikt moeten worden en niet in de Progress konden, zoals renschoenen, of spullen die niet lang van tevoren ingepakt kunnen worden. Bijvoorbeeld wat vers eten (heel goed voor de moraal van astronauten die lang in de ruimte zijn), maar bijvoorbeeld ook experimenten met biologisch materiaal dat gekoeld moet blijven. Daarnaast hebben we een persoonlijke medische kit mee met onder meer medicijnen tegen ruimteziekte, slaappillen en hoofdpijnpillen, voor het geval we die nodig hebben.
Persoonlijke bagage DELTA Tot slot heb ik nog mijn eigen koffer. Elke astronaut mag 1,5 kilo privébagage meenemen. Dat is niet veel, maar als je beseft dat een kilo spullen de ruimte in sturen grofweg zo’n twintigduizend dollar kost… In mijn koffer heb ik niet veel dingen van mezelf zitten. Ik heb ook niet zoveel nodig, brillen, medicijnen, voedsel, kleren; het is allemaal al boven als ik daar kom. En muziek en films kun je tegenwoordig gewoon laten uploaden. Dat staat op een harde schijf in het ISS, zodat ik het daar kan kijken of luisteren. Wat ik dan wel meeneem? Dingetjes voor de mensen die me dierbaar zijn. En een paar foto’s en notities. Veel meer kan ook niet. Probeer zelf maar eens een koffer te pakken met 1,5 kilo. Daar zit je zo aan…
André Kuipers
De
tijd heelt alle wonden
Job
Cohen pleitte: Vader Zorreguieta welkom op Kroningsdag
Als
de Maja-kalender toch nog verdergaat dan het wereldeinde op 21 december 2012
(20 jaar na de ramp met de DC-10 op Faro) dan komen we in 2013 te zitten met
het probleem of een medeplichtige dader van misdrijven tegen de menselijkheid
naast Hare Majesteit mag zitten op Kroningsdag.
Bedoeld: Jorge Zorreguieta (Buenos Aires, 28 januari 1928), de vader van dan Koningin
Maxima, op de a.s. Kroningsdag 84 jaar oud. Hij was landbouwminister
onder Videla, de dictator van de militaire junta 1976-1983 die een eind maakte
aan de regering van Isabel Perón. Diens regime is bekend vanwege de talloze
verdwijningen, babyontvoeringen en gruwelijke elektrische martelingen.
De geschiedenis herhaalt zich want in 2001 verschenen er ook artikelen als:
"Mag Pappa Zorreguieta straks op het Bordes?"
Anna Merkx liep toen 1 jaar vooruit op het kroonprinselijk huwelijk van
2-2-2002: "Natuurlijk mag en hoort Papa op het bordes net als alle
betrokkenen!! We hebben zelf alle blunders gemaakt overal ter wereld. Zou een
mooi vergevingsgebaar zijn van en voor en door en met alle partijen. Liefde
overwint alles? Nou dan!!"
Ik schreef meteen een woest
ingezonden stuk: "Hoe zou zo'n prachtig gebaar aanvoelen bij de
nabestaanden? Namelijk dertigduizend die in 1976-1983 zijn
"verdwenen" onder Videla en zijn landbouwminister Zorreguieta, die
zelf mede aanzette tot de Argentijnse staatsgreep. Volgens mij heeft hier
niemand een kind dat door Videla in zee is gekieperd, dus wat valt er door ons
te "vergeven"? De Videla's en de Saddams zouden uw wijkkrantje
trouwens meteen neersabelen en niemand zou nog vernemen waar u en ik
"verdwenen" waren?"
Het element van "vergeven" en "excuses" dook eind
oktober 2011 opnieuw op, toen Michiel Baud in het Algemeen Dagblad
onderstreepte: Zorreguieta mag NIET aanwezig zijn bij de kroning van prins
Willem-Alexander. (Baud is Latijns-Amerikadeskundige aan de Universiteit van
Amsterdam. Hij deed tien jaar geleden onderzoek naar Zorreguieta's verleden).
Baud: "Wat mij heel erg is opgevallen, en dat kunnen we in 2011 wel
vaststellen, is dat hij nooit afstand heeft genomen van wat hij onder het
Videla-regime heeft gedaan." De professor noemde diverse manieren waarop Zorreguieta volgens hem
excuses aan kan bieden.
PvdA-leider Job Cohen orakelde
trouwens op 8 juni 2010 in Nova
Politiek dat "de
tijd voortgaat, dat doet de tijd meestal" waarbij de tijd alle wonden
heelt en dat Zorreguieta wat hem betreft welkom is op Kroningsdag.
Vergis je niet, ook premier Rutte vindt respect voor Koningin Maxima
belangrijker dan voor de 'dwaze moeders' of voor de nabestaanden van de 30.000
slachtoffers en dat dus haar vader welkom moet zijn op het bordes naast de
Oranjes.
Vandaag las ik een columnist die het als volgt opname voor Pappa Z.
"Videla pleegde een Staatsgreep op 24 maart 1976. In dat zelfde jaar
zie je dat de handel met Nederland ontzettend toeneemt met vooral
investeringen. Dus een goede zakenrelatie met het Videla-regime. Die band met
dit foute regime was zo sterk, dat nadat Videla het toneel had verlaten in
1983, deze handelsbetrekkingen radicaal stopten.
Philips leverde bijvoorbeeld stadionverlichting en geluidsinstallaties voor de
stadions in Argentinië, Fokker leverde vliegtuigen en de NAM legde een groot
netwerk met pijpleidingen aan gesteund door ABN Amro (Ruding) die er miljarden
investeerden.
Je kan dus concluderen dat Nederland na de VS de grootste steunpilaar was om
het Videla regime in stand te houden. Zonder Nederland kon Videla nooit zijn
hoofd boven water houden. Nederland wist van de moorden, verdwijningen en
martelingen.
Het is natuurlijk ontzettend hypocriet om met de vinger naar de vader van
Maxima te wijzen, terwijl we zelf geen haar beter zijn."
Ik vond dat wel leuk benaderd, maar voor hoeveel landen ter wereld wil u,
de schrijver hiervan, dan een handelsboycot opleggen aan civiele bedrijven?
Bedoelt u de installaties voor o.a. stadions waar die 30.000 mensen werden
opgesloten voordat ze o.a. uit vliegtuigen in zee werden gedropt? Van mij mag
Zorreguieta verschijnen op Kroningsdag, mits Nederland hiervoor excuses
aanbiedt.
Maar dan moet er op Kroningsdag bij worden gezegd: kijk, deze misdadiger
hebben we tijdens de dictatuur van harte gesteund; eigenlijk moeten we hem
opsluiten in de koepel te Breda, maar we zijn zelf geen haar beter, want wij
hebben de Fokker-vliegtuigen geleverd voor de dodenvluchten.
Maxima's traantjes en die van vader Z. tijdens het trouwen (en de doop in
2007) doen de politieke implicaties graag vergeten.
Maar stel dat Maxima de dochter was van Khadaffi, of zelfs van Hitlers
vriendin Eva Braun na haar hertrouwen; die zou volgend jaar 100 worden dus dat
kan nog best.
Mag vader Khadaffi of Moeder Braun dan ook aanwezig zijn op onze kroning?
Natuurlijk wel, want een ouder buitensluiten van een trouwerij is meedogenloos
sneu.
GroenLinks vindt dat Nederland op termijn een republiek moet worden.
Tot die tijd wil GroenLinks de rol van de koningin beperken tot een
ceremoniële rol. Daarnaast wil GroenLinks een door de Tweede Kamer
gekozen premier.
Het
Koninklijk Huis kan momenteel op veel steun onder de bevolking
rekenen. Toch vindt GroenLinks de monarchie niet de meest ideale
staatsvorm.
De koning(in) kan op cruciale momenten politieke invloed uitoefenen.
Bijvoorbeeld na de verkiezingen. De koningin wijst (na advies van de
fractievoorzitters) de informateur aan. Voorafgaand aan de feitelijke
kabinetsformatie benoemt hij of zij de formateur. GroenLinks wil dit
politieke proces uit de achterkamertjes halen en de burger bij de
verkiezingen ook meer invloed geven. Een voorstel van GroenLinks om de
informateur door de Tweede Kamer te laten kiezen is onlangs
goedgekeurd. Hierdoor wordt de politieke invloed van de koningin
ingeperkt.
Wat
Groenlinks betreft verliest de koningin alle functies binnen het
landsbestuur. De koningin hoeft dan geen wetten meer te ondertekenen
en is niet langer voorzitter van de Raad van State, het belangrijkste
adviescollege van de regering. Wanneer het Koninklijk Huis alleen nog
een ceremoniële functie heeft, is het ook makkelijker om de leden van
het Koninklijk Huis meer bewegingsvrijheid te geven. Zij kunnen zich
dan ook makkelijker uiten in het openbaar.
De krampachtigheid rond het Koninklijk Huis is niet meer van deze
tijd. Verder wil GroenLinks dat het aantal leden van het Koninklijk
Huis wordt teruggebracht. De financiële vergoedingen voor de Oranjes
(momenteel ruim zes miljoen euro aan de drie belangrijkste leden)
wordt aan banden gelegd. Bovendien vindt GroenLinks dat de leden van
het Koninklijk Huis ook gewoon belasting moeten gaan betalen, zoals
ook in Engeland het geval is, en dat de leden van het Koninklijk Huis
zelf privé kosten financieren.
Meteen
zelf gratis individuele personen intoetsen
om terug te vinden, in de hoop dat (via zoekmachines)
toevalstreffers ontstaan, al of niet met uw emailadres erbij,
kan overigens via het: OPSPORINGSBOEK